Na verkenningen in het Boeddhisme en het Zen-Boeddhisme, en qua meditatie ook in Mindfulness, trok de Taoïstische visie mij het meeste aan. Ze is zoveel breder in benadering. Mijn vier-jarige opleiding als Meditatie-leraar volgde ik daarom bij een oorspronkelijke Taoïstische school waar ik me al jaren bij aangesloten voel. De Grandmaster en zijn zonen hebben degelijke roots (zoals al mijn leraren dat hebben / hadden), nota bene in de familielijn tot in de 74e generatie. Binnen de school is bovendien de rol van iedereen even belangrijk als die van elk ander. Er is geen onderscheid naar leeftijd, sexe, herkomst of leeftijd, en al is zijn er legio mogelijkheden waarlangs je je kunt ontwikkelen, er is geen vaststaand 'pad' wat je af 'moet' leggen. Heel bevrijdend. 
Wat mij verder in de Taoïstische traditie aantrekt is de binding met de natuur, waardoor er ook gemakkelijk een connectie met jezelf ontstaat. Geen poespas, geen omhaal, maar proefondervindelijk door de eeuwen heen met de kern verbonden gebleven.